Rybolostwo

Długie wybrzeże duńskie i wody obfitujące w ryby sprzyjały od wieków wielkiemu rozwojowi rybołówstwa. Rybie ości i muszle ostryg nagromadzone w olbrzymich masach w mezolitycznych warstwach kulturowych (śmietniskach) świadczą, że już wtedy morze dostarczało ludziom dużej części pożywienia. W średniowieczu połowy śledzi w Oresundzie miały po raz pierwszy znaczenie gospodarcze. Jesienią solone śledzie sprzedawano w całej Europie Zachodniej. Gdy pod koniec XV w. ławice śledzi oddaliły się od wybrzeży duńskich, znaleziono nowe łowiska u zachodnich brzegów Jutlandii, głównie na własne potrzeby. Brak jednak dobrych portów rybackich na tych niebezpiecznych wybrzeżach i odpowiednich dróg na zapleczu, hamował zaopatrywanie w ryby pozostałych części kraju. Statki były za małe, wyposażenie za lekkie, a rynki zbytu odległe, toteż początkowo rybołówstwo miało w Danii głównie znaczenie lokalne. Wielka przemiana nastąpiła dopiero wraz z budową linii kolejowych, które zwiększyły możliwości transportu w głąb kraju, zakładaniem nowych portów rybackich i wprowadzeniem na przełomie wieków XIX i XX do rybołówstwa morskiego silników spalinowych w rybackich łodziach i kutrach, a także, ok. 1880 r., statków pokładowych w rybołówstwie pełnomorskim.